Barbaris: uprawa i pielęgnacja, rozmnażanie roślin ozdobnych i owoców

W klasyfikacji naukowych w rodzinie Berberidaceae (szer.), Podkreślając Berberidaceae interesujące genus Berberis (szer. Berberis), który obejmuje około 600 gatunków, włączając w to typowe Berberis vulgaris (szer. Berberis vulgaris).

Nazwa berberysu zapożyczone z języka arabskiego i oznacza „sink Berber” podobieństwa dojrzałych owoców z umywalką. Tłumaczone z łaciny oznacza brodatego (zachowanych na oddział szypułki z jagody przypominają brodę). Rosyjski Słownik synonimów berberysu często nazywane północną cytrynowy cukierek bush kislyanka, pahlun, podofillum, Oxalis, bayberik, Kvasnitsa, czasem ciasto, jagody.

Barbaris Tunberga

Obszar dystrybucji

W warunkach naturalnych berberys występuje najczęściej w Europie, na Bliskim Wschodzie i na Kaukazie. W Rosji rośnie głównie w południowych obszarach, średnia strefy leśno-stepowych, na Północnym Kaukazie, Syberii Wschodniej, obejmujące duże obszary krawędzi leśnych i górskich stokach. W kultywowanej formie rozprzestrzenia się wszędzie, docierając na północ, do Petersburga. Niektóre gatunki zajmują oddzielne skupiska w górzystych obszarach Ałatau Zailijski w Kazachstanie.

Opis

Rod Barberry obejmuje od 450 do 600 gatunków wysokich krzewów liściastych lub półzimozielonych o wysokości do 2,5-3,0 m. Znacznie rzadziej w warunkach naturalnych tworzą się niskie drzewa. Krzewy rozgałęzione, pokryte kolcami. Z wyglądu krzew odnosi się do ozdobnych, kwitnących grup roślin. System korzeniowy składa się z zdrewniałego kłącza pełzającego, dającego obfite wzrosty.

Barbaris Ottawa

Liczne pędy wyprostowane, różnią się żebrami. Zwykle rozgałęziają się w górnej jednej trzeciej łodyg, tworząc skrócone i wydłużone pędy. Trzonowe kolce o długości 3-5 do 1-2 cm tworzą się zamiast liści na wydłużonych pędach. Normalne liście rozwijają się na krótkich pędach. Młode pędy są żółtawe, inne gatunki stają się żółtawo-purpurowe iz wiekiem nabierają białawo-szarego zabarwienia. Stara kora jest brązowawa lub brązowo-szara, często gładka.

Drewno tych niezwykłych roślin jest interesujące. Jest tak trudny, że wcześniej był używany w postaci gwoździ do naprawy i szycia obuwia i nadal jest używany do obracania detali małych produktów toczenia.Drewno różni się oryginalnym kolorem i elegancką dekoracyjną fakturą. Indyjscy mistrzowie używają go do inkrustowanych prac przy ręcznym wytwarzaniu mebli, szkatułek i innych wyrobów rękodzielniczych w indywidualnych zamówieniach.

Barbaris (liście są czerwone)

Pozostawia regularne, cienkie, gładkie, skórzaste w dotyku, zebrane w wiązki na końcach krótkich gałęzi. W obrębie gatunku występuje wiele form berberysu, różniących się wielkością, kształtem liści i ich ubarwieniem. Najczęściej są zaokrąglone, głęboko zębate, eliptyczne, klinowo zwężane do podstawy, ostro-ząbkowane-ząbkowane z ostrym wierzchołkiem na krótkich ogonkach. Odcienie blaszek liściowych od zielonego do złocistoczerwonego lub z brzegiem wzdłuż krawędzi. W krzewach liściastych jesienne kolory różnią się jasnym kolorem odcieni czerwono-żółto-pomarańczowych, niezwykle eleganckie, pięknie dobrane szczotki, ozdobione niezwykłymi formami jagód.

Kwiaty są często żółte odcienie zebrane w wydłużony pędzel 6-7 cm, składający się z 15-25 kwiatów. Każdy kwiat nosi w okwiatu 6 ornatowatych płatków i płatków corolli. U podstawy corolli znajdują się jasne pomarańczowe nektary.Płatki są ciemnoczerwone, purpurowoczerwone, żółte, żółto-zielone. Płatki korony są żółte do 9 mm średnicy.

Kwiaty berberysu (żółte i czerwone)

Kwitnie berberysu w okresie kwiecień-czerwiec. Owoce - soczyste jagody dojrzewają w sierpniu-październiku, w zależności od rodzaju buszu i siedliska. Są podłużne, eliptyczne, jaskrawoczerwone, fioletowe lub rzadziej czarne w luźnych pędzlach wiszących barwnie od łodyg pochylonych do ziemi. Smakują jak kwaśne, kwaśno-słodkie, twarde cukierki, stąd jednym z synonimów berberysu to drzewo cukierków. Nasiona są podłużne o długości 4-5 mm, spłaszczone po obu stronach, przypominają miniaturową muszlę. Zielonych owoców nie można jeść. Zawierają trujący alkaloid berberyny. Możesz jeść tylko świeże jagody wszelkiego rodzaju (świeże i przetworzone).

Barbaris Amur (Berberis amurensis)

Popularne typy

W Rosji najczęściej występują berberys pospolity (najbardziej pasujący do strefy środkowej), Berberys Tunberga (uprawiany wszędzie), berberys ottawa (grzywny hybrydowy), berberys pospolity (ceniony za liście variegatnye).

W południowych regionach można uprawiać wiecznie zielone gatunki berberysu - Darwin, lentonista, wąskolistny, lologen. Odgrywają podwójną rolę w nasadzeniach ogrodowych.Jest to piękny roślin ozdobnych na powierzchni dekoracji i wspaniały owocowy kultury oraz miłośnicy tradycyjnych zabiegów, będą one stanowić uzupełnienie domowej apteczce.

Galeria zdjęć gatunków

Berberis thunbergii "Atropurpurea"

Berberis thunbergii 'Aurea'

berberys Juliana

Berberis microphylla

berberys Darwina

Berberis thunbergii 'Harlequin'

Uprawa i pielęgnacja

Berberys - swiatlolubny roślin, ale toleruje lekki odcień bez narażania dekoracyjne kwitnienie. grupa mróz roślin. Niektóre rodzaje wytrzymują temperatury do -40 ° C, nekaprizny powrotne mrozy sprężyn.

Stała nawadnianie nie jest wymagane, z wyjątkiem pierwszego roku uprawy na stałe miejsce na najlepszy ukorzenienia. Konieczne jest, aby jasno monitorowania poziomu wód gruntowych. Rośliny nie tolerują coraz namoczone korzenie z powodzi wiosennych i nadmiernego podlewania.

sadzenie berberysu

Jak sadzić berberys? Zakupione lub własny uprawiane sadzonki sadzi się na wiosnę lub jesienią postoyanku. Tuleje wzrosnąć do 3 m lub większej, średnicy, tak zebrane sadzenia dołu w odległości 2-4 metrów. Głębokość i szerokość tych wgłębień, w zależności od wielkości systemu korzeniowego siewek.Odległość między nasadzeniami zależy od przyszłego wykorzystania kultury (zielony żywopłot, pojedynczy krzak, oddzielna kurtyna).

Barbaris jest mało wymagający dla gleby, ale jeśli jest zbyt zakwaszony, gęsty lub mocno zubożony przed zasadzeniem, mieszanka gleby, torfu, próchnicy, biohumusu zostaje wprowadzona na dno dołu. Dodaj szklankę wapna gaszonego i szklankę popiołu drzewnego do dwóch wiader mieszaniny. Mieszaninę wlewa się do dna studzienki, korzenie są rozprowadzane, a pozostała mieszanka i gleba są delikatnie pokryte. Sadzenie jest zagęszczane i podlewane (0,5-1,0 wiadra wody). Powyżej mulczona piaskiem, torf inna mała ściółka.

Miesiąc później młoda sadzonka może być karmiona jednorazowo pełnym nawozem (nitrofoska) lub mieszaniną mocznika, superfosfatu, soli potasu, odpowiednio 50-150-100 g pod krzakiem, a następnie głębokie rozluźnienie. W przyszłości karmienie jest prawie niepotrzebne. W razie potrzeby (szczególnie na glebach mocno zubożonych), nawożenie przeprowadza się raz w okresie pączkowania.

Kwiaty berberysu

Przycinanie i ścinanie

Corocznie na wiosnę przed rozpoczęciem obrzęku nerek przeprowadzane jest przycinanie krzewów sanitarnych. Berberys rośnie silnie kosztem podstawowej trawy, tworząc dużą liczbę pni.Dlatego tną wszystkie młode pędy (2-3 liści na początku, a wraz z wiekiem więcej niż 1-2) na pierścieniu, stary, poluzasohshie rosnący krzew do zagęszczania. Raz na 8-10 lat zarośla odmłodzić częściowo lub całkowicie pojawianiu się wiosną pędy tworzą nową tuleję.

Cienkie gałęzie berberysu prawie zawsze rosną. Funkcja ta pozwala na barberry dekoracyjne cięcie, dając krzew kształt piramidy, kłębek. Cięcie odbywa się na wiosnę przed kwitnieniem liści, ale po przycięciu sanitarnym. Formowanie fryzury zaczyna się od drugiego roku życia buszu. Po raz pierwszy jest cięta oddzia 1 / 2-2 / 3 długości i nadać im kształt wybrany w następnych latach. Cięcie odbywa się na początku czerwca lub w sierpniu.

Pamiętaj! Gatunki zimozielone berberysu przycina po kwitnieniu i liściastych późną jesienią lub wczesną wiosną jest najlepszy.

Berberys dobrze toleruje strzyżenie i przycinanie

Powielanie

Jeśli gospodarka potrzebują dużej liczby sadzonek (na ogrodzeniu, wypoczynkową, kończąc rabatok i granice) można użyć do odtworzenia zdolności berberysu przez nasiona i wegetatywnych części roślin (wykopy, osadzenia, dzieląc krzew).Berberysu można rozmnażać przez szczepienie, łącząc kilka odmian i uzyskać krzew melanż z jagodami o różnych kolorach i kształtach.

Nasiona

Kiedy rośnie Nasiona roślin berberys racjonalnie nosić świeżo zebranych nasion. Zbierać jagody wolne od miąższu i bezpośrednio przed zimowym (październik-listopad) wysiano na 2-3 cm bruzd zebranych łóżka. Siewu pokrywa 1-2 cm ściółkę. Zimą są one naturalne rozwarstwienie i wiosna kiełek razem. Kiedy sadzonki można odróżnić od złoża chwastów chwastów i utrzymywać zawsze czyste chwastów. Pojone w miarę potrzeb. Ustalony przez suszenie górnej warstwy gleby 1 falangę podlewania. Przeszczepione od gospodarstwa do postoyanku 2 lata to lepiej na wiosnę.

Nasiona berberysu

zielone sadzonki

Dla reprodukcji berberysu zielonych sadzonek podczas ich zbiorów dziesięć dni 2-3 czerwca aktualnego strzela roku długość 8-15 cm. Trzonki 2-3 niższy liście usuwa się, a dolne końce zanurzone w roztworze lub innej kornevina korneobrazovatelya przez 6-8 godzin. Przygotować mieszaniny gruntu czystego ziemią ogrodową i torfu lub humus i piasek (1: 1: 1).Roślina nachylona pod kątem 45 stopni w warstwie 4-5 cm zgodnie ze schematem 5x7 lub 7x8 cm, gleba jest lekko zagęszczona i podlewana. Przykryj folią, aby utrzymać wilgotność i temperaturę powietrza (+ 18 ... + 22 ° C).

Barbaris. (Liście są czerwone z jasnozieloną obwódką)

Zakorzenienie jest długie i cały okres sadzonek jest rozpylany codziennie. Po pojawieniu się korzeni zmniejsza się ilość opryskiwania, ale nieznacznie wzrasta norma. Przeszczepione okopcone sadzonki na stałe po 1-2 latach. Rozmnażanie berberysu przez zimę (zdrewniałe) sadzonki jest trudniejsze. W domu bardziej praktyczne jest rozmnażanie z zielonymi sadzonkami.

Inne rodzaje reprodukcji

Inne typy rozmnażania wegetatywnego używają pączkowania latem, podziału krzewu, kurczenia się z krzaka młodych pędów matki, używania kiełków, smyczy. Spełnienie tych metod rozmnażania nie różni się od tych w przypadku krzaków innych kultur (porzeczki, agrest, maliny, igra i inne).

Sadzenie ukorzenionych sadzonek berberysu

Choroby i szkodniki

Berberys jest bardziej odporny na szkodniki niż choroby układu koronnego i korzeniowego.Przy wysokiej wilgotności może rozwinąć się zgnilizna korzeni, a pielęgnacja berberysu jest skomplikowana przez kolczastość korony. Zielone części rośliny są dotknięte grzybami (atranoz, mączniak prawdziwy, septoria, rdza liści), bakteriami (rak bakterii) i chorobami wirusowymi (mozaika liści). Od pierwszych dwóch roślin traktowane są produkty biologiczne, stosując fitosporyny, planiz, bactophyte, gaupsin, alirin-B i inne. Nie powodują szkód u ludzi i zwierząt, a produkty wirusowe nie istnieją.

Spośród szkodników, mszyce najczęściej atakują mszyce, układając się na spodniej stronie liści i troci, skubiąc liście. Zwalczanie szkodników poprzez rozpylanie masy nadziemnej bioinsektycydami actophyte, verticillin. Biopreparaty są z powodzeniem stosowane w mieszankach zbiornikowych, co zmniejsza częstotliwość zabiegów roślinnych.

Berberys pospolity (owoce na gałęzi)

wykorzystanie

Pochodząca z Azji Mniejszej berberys pospolity rozprzestrzenił się w kulturze ogrodowej w większości krajów świata, a każdy z nich jest wykorzystywany jako owocowy i leczniczy surowiec. Cenna roślina spożywcza, dobra roślina miodu. W regionach północnych jest to jedna z ulubionych jagód babci: żywa witamina o smaku cytryny, owoc krajów daleko za granicą, "cukierek" jest ulubionym słodkiem odległej młodości.Przyjemne kwaśne owoce są dużo różnych wykrojów dla poprawy i wzbogacania substancji odżywczych zimowej diety mięsa i zboża, deserów i napojów.

Przygotować soki, syropy, kwas chlebowy, galaretki, dżemy, dżemy, galaretki, owoce kandyzowane, marmolady, likiery, wina. Berberys napoje domu dobrze gasi pragnienie w przyprawami i sosami daje niepowtarzalny smak potraw mięsnych (pilaw, itp) przetworzone owoce berberysu i overwintered w krzakach nie tracą swoich właściwości, to jest bardzo cenne, zwłaszcza w północnych regionach.

Berberys fioletowy liściasty w krajobrazie

Na właściwości lecznicze świeżych i suszonych owoców, liści i korzeni berberysu wspomniano na glinianych tabliczkach starożytnego asyryjskiego biblioteki starożytnych manuskryptach Indii, w minionej historii stuleci, Babilonu. Lecznicze surowców z liści i korzeni stosuje się w urzędowym i medycynie ludowej w leczeniu choroby zapalnej pęcherzyka żółciowego różnej etiologii, w ściągający (zwiększenia krzepliwości krwi) pewnych nowotworów normom, żółtaczka, chorób organów wewnętrznych, szkorbut i innych chorób.

Przydatne właściwości tej niezwykłej kultury zostały wykorzystane w przemyśle chemicznym, gdzie owoce są farby do skóry i wełny w kolorze cytrynowo-żółta w różnych odcieniach, lnu i pewnego włosy - na różowo. Od korzeni uzyskać naturalny barwnik do barwienia w żółtych różnych wyrobów włókienniczych. Drewno jest używane do różnych produktów toczenia.

Berberis vulgaris (żółciopędnie i rozkurczowe)

W starożytnej Grecji i Rzymie, w klasztorach tybetańskich uznano berberysu roślina, przynosząc szczęście i szczęście, przedłużając młodość. Wychowywał się w każdym ogrodzie, jako strażnik tysięcy chorób, w celu zapewnienia zdrowej długowieczności. Nawet bez znajomości tych magicznych cech roślin, berberys niedawno wrócił do ogrodów w różnych rolach: piękny żywopłot, który chroni jego drażliwy branże działkę o penetracji nieproszonych gości, upraw ogrodniczych kilku odmianach, zapewniając rodziny z cennym owocowych dekoracji poszczególnych trawnikach, ścieżkach , rabatok, krawężniki.

Berberys ma interesującą właściwość. Potrafi wytrzymać każdą fryzurę dobrze, bez utraty dekoracyjności.Niezwykle malownicze w okresie kwitnienia i jesienią, pokryte pęczkami jasnych jagód, krzewy berberysu tworzą świąteczny nastrój. Posiadanie dużej listy właściwości przydatnych i praktycznych dla gospodarki rośliny berberysu jest raczej skromna w wymogu opieki.

Zostaw Swój Komentarz